Tembel Tavşan – Çalışkan Olmak

Tembel Tavşan – Çalışkan Olmak

Bir varmış, bir yokmuş. Çok çok eski zamanlarda bir ormanda yaşayan mutlu hayvanlar varmış. Bir yaz ormanda korkunç bir kuraklık başlamış. Yaz gelip geçtiği halde, tek bir damla bile yağmur yağmamış.

Ormandaki hayvanlar artık susuzluktan dayanamayacak hale gelince, bu duruma bir çare bulmak için toplanmışlar. İçlerinden birisinin, teklifi üzerine, bir kuyu kazmaya karar verip çalışmaya başlamışlar. Bütün hayvanlar, hatta kuşlar bile gece gündüz çalışıyorlarmış. Ancak tavşan; “Ben daha çok küçüğüm!” diyerek çalışmak istemiyormuş. Tavşanın böyle nazlanması diğer bütün hayvanları çok kızdırıyormuş.
Gel zaman, git zaman hayvanların çalışması boşa çıkmamış. Kazdıkları kuyudan buz gibi bir su çıkmış ve bütün hayvanlar çok sevinmiş. Kana kana içip yıkanmışlar. Tembellik yapıp, kuyunun kazılmasına yardım etmeyen tavşana ise su vermemişler. Kral aslan, tavşanın kuyuya yaklaşmasını önlemek için, kuyunun başında her gün bir nöbetçi görevlendirmiş.
Tavşan yaptığı hatayı anlamış anlamasına ama, iş işten geçtiği için yapacak bir şeyi de yokmuş. Bir gece kuyuda nöbet tutma sırası file gelmiş. Tavşan fili çok severmiş; “Kimse görmeden bana biraz su verir” düşüncesiyle yanına gidince, filin uyuduğunu görmüş. Çok uğraşmasına rağmen, onu bir türlü uyandıramamış. En sonunda gidip kulağına bağırmış. Fil öyle bir zıplamış ki, kuyunun etrafındaki taş ve toprak yığınına çarpmış. Bütün taş ve topraklar da kuyunun içine dökülmüş. Böylece kuyu kapanmış. Bu duruma çok üzülen fil ağlamaya başlamış: “Benim yüzümden oldu! Şimdi ne içeceğiz, sabah olunca diğer hayranlara ne diyeceğim?
“Bu kadar üzülme!” demiş tavşan. “Elbette bir çaresini buluruz. Hem ikimiz beraberce çalışırsak, sabaha kadar kuyuyu temizleyip açarız”
Fil: “Ama sen küçük ve zayıfsın!” demiş. Tavşan ise şöyle cevap vermiş; “Sen beni şimdi gör! Bak nasıl çalışıyorum.”
Gerçekten de tavşan bir çalışmış, bir çalışmış ki sormayın. Sabaha kadar fille birlikte kuyuyu tekrar açmayı başarmışlar. Ertesi gün fil, bütün hayvanlara tavşanın çalışkanlığını anlatmaya başlamış. Herkes Tavşanı alkışlayıp, kuyudan su içmeyi hak ettiğini söylemişler.
Tavşan sadece su içebildiğine değil, diğer hayvanlarla dost olduğuna da çok sevinmiş.

Çalışkan dağları aşar, tembel düz yolda şaşar.

Tembel Tavşan Hikayemiz burada bitti. Bir sonraki hikayemizde görüşmek üzere…

Yazar: masal-oku.com

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir