Müzik Aletlerinin Büyülü Ezgileri Masalı

Müzik Aletlerinin Büyülü Ezgileri Masalı

 

O gün okulunu müzik odasından bağırtılar yükseliyordu. Bunlar kavga eden müzik aletleriydi. Aralarında büyük bir anlaşmazlık vardı. Çünkü her biri en güzel sesin kendisine ait olduğunu söylüyordu.

Büyük davul öfkeyle “Güm! Güm!Güm! Güm be de Güm!” diye çalmaya başladı. “Bakın göndünüz mü En güçlü ses benim ki?” dedi.

“Hayır” diye karşı çıktı küçük zil. “Senin sesin çok kaba. Ben ise Çın! Çın! diye ince bir ses çıkarırım.” Keman üzgün bir şekilde ağlamaya başladı. “Gayy! Gayy! Gayy! Ama benim sesimde çok güzel. Hem ben duygu yüklü bir müzik aletiyim.” dedi.

Flüt araya girdi. “Çocuklar en güzel şarkıları benimle çalarlar. ” dedi. Tartışma giderek büyüyordu. En güzel ses kimindi acaba. Bağlama kızgın bir şekilde “Unuttuğunuz bir şey var arkadaşlar. Ben olmazsam türküler çalınmaz.” dedi.

Her müzik aleti en güzel sesini çıkarmaya çalışıyordu. İçerideki ses dayanılmaz olmuştu. Aralarındaki en yaşlı ve en deneyimli olan piyano seslendi. “Arkadaşlar ben hepinizi dinledim. Her birinizin sesi çok güzel. Neden birleşip daha uyumlu bir ses çıkarmayı düşünmüyorsunuz. ”

Müzik aletleri birden sustular. Yıllardır köşesinde unutulmuş. Yaşlı piyanoya kulak verdiler. Hepsi dönüp birbirine baktı. Flüt: “Yaşlı piyano haklı arkadaşlar. ” dedi. Sırayla hepsi birbirini dinledi.  Anladılar ki bu güne kadar kendi seslerini dinlemişlerdi. Sonra birbirlerinin seslerine kulak vererek hep birlikte çalmaya başladılar. Böylece büyülü bir ezgi oluşturduklarını gördüler.

İşte o neşeli okul orkestrasını böyle kuruldu çocuklar.

Yazar: masal-oku.com

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir