Beyaz Güvercinler Masalı

Beyaz Güvercinler Masalı

İki katlı evin çatısında son günlerde tuhaf bir hareketlilik yaşandığı göze çarpıyordu. İki beyaz güvercin, ağaçları ve evin çatısı arasında hiç durmaksızın uçuşuyordu.
Bu durum, pazar sabahı evin penceresinden dışarıya bakan Cemil Bey’in gözünden kaçmamıştı. Kahvaltı sofrası hazırlamakta olan kızı Elif ve eşi Sibel’i:
– Anlaşılan evimizin damında yaşayan güvercin ailesine yeni bireyler eklenmiş, dedi.

Elif heyecanla sordu:
– Güvercinlerin yavruları mı olmuş?
Cemil bey:
– Yanılmıyorsam evet kızım, dedi.
Sibel Hanım:
– Umarım kargalar bu aileyi rahat bırakır, dedi.

Cemil bey haklıydı. İki katlı evin çatısında, bacanın hemen kenarında şirin mi şirin bir güvercin yuvası vardı. Kısa bir süre önce, bu yuvadaki iki yumurta çatlamış, mini mini güvercin yavruları dünyaya gözlerini açmıştı. Dişi olan yavrunun adı Pamuk, erkek olanın adı ise Bulut’tu.
Şimdi anne ve baba güvercinin sorumluluğu iki kat artmıştı. Yavrularını doyurmaları ve korumaları gerekiyordu. O sabah anne güvercin Kar, bitkin görünen baba güvercin Beyaz’a:

– Günlerdir uçup yiyecek aramaktan çok yoruldun. Bulut ve Pamuk’un yanında sen kal. Bu kez ben gidip yavrular için yiyecek bulayım, dedi.
Baba güvercin Beyaz düşünceliydi. Gerçekten çok yorulmuştu. Başını kaldırıp sokakta duran elektrik direkleri üzerinde tüneyen kara kargalara endişeyle baktı.
Kargalar günlerdir gözlerini güvercin yavrularından ayıramıyordu. Yavruları gördükleri andan buyana onların peşindeydiler.

Kargaların en yaşlısı Camgöz, anne güvercin Kar’ın yuvadan ayrılmaya hazırlandığını görmüştü. Yalnızca kargaların anlayacağı bir şekilde gaklayarak:
– Gak! Tüm kargalar harekete geçsin!
Birkaç saniye sonra Camgöz’ün çağrısına uzak bir yerden beklenen yanıt geldi:
– Gak! Anlaşıldı Camgöz. Hazırız.

Birdenbire sokaktaki elektrik direkleri ve ağaçların üzerine onlarca karga tünedi. Çevredeki değişiklik pencereden dışarı seni izleyen Cemil Bey’in dikkatini çekmişti. Kaşlarını çattı. Kargaların birdenbire toplanmasına bir anlam verememişti.
Baba güvercin Beyaz biraz huzursuzdu. Bir kargalara bir de aç yavrularına bakıyordu. Kanatlarında daha fazla uçacak güç kalmamıştı. İsteksiz bir sesle eşi Kar’a:

– Fazla uzaklaşma, dedi.
Kar, kanatlarını çırparak yuvadan havalandı. Kargalar heyecanla o anı bekliyordu. Kar yuvadan yeterince uzaklaşınca Camgöz diğer kargaların beklediği işareti verdi.
Camgöz’ün işaretiyle tüm kargalar havalandı. Kanatlarını çırparak sürü halinde anne güvercin Kar’ı kovalamaya başladılar. Amaçları yavruları kaçırmaktı.
Camgöz, kıs kıs gülerek çevresinde uçuşan diğer kargalara fısıldadı:
– Kızım Kuzi, uzun zamandır bir çift beyaz güvercin yavrusu istiyordu. Kızıma söz verdim. Bu yavruları ona armağan edeceğim, dedi.

Anne güvercin ümitsizce bir sağa bir sola doğru uçuşuyordu.
Kendisini kovalayan karga sürüsünden çok korkmuştu. Ne yapacağını bilemiyordu. Yiyecek bulmayı çoktan unutmuştu. Yuvada kalan eşini, yavrularını düşündü. Kargaların elinden kurtulmalıydı. Ama nasıl?
Beyaz, yuvasında çırpınıyordu. Ne yapacağını şaşırmıştı. Karga sürüsünün üzerine doğru uçsa yavruları yuvada yalnız kalacaktı. Zaten karga sürüsünün beklediği de buydu. Savunmasız kalan yavruları kaçırmak!
Cemil Bey, karga sürüsünün kovaladığı beyaz güvercini görmüştü.

– Güvercin zor durumda, dedi. Anlaşılan kargalar yavruların peşinde. İşte bu kötü oldu, dedi.
Elif, üzgün bir sesle:
– Güvercine yardım edelim babacığım, yavruları kurtaralım, dedi.
Cemil Bey, iyi yürekli kızına:
– Bu olanaksız. Çok yüksekte uçuyorlar.
Elif:
– Yavruların yanına gidip onları koruyamaz mıyız babacığım? dedi.
Cemil Bey düşünceli bir sesle:
– Yuva, damda o  kadar ulaşılmaz bir yerde ki… Oraya çıkıp yürümeye çalışmak hepimiz için çok tehlikeli olur.

Şimdi, Cemil Bey, Elif ve Sibel Hanım, üzgün bir şekilde pencereden dışarı bakıyorlardı. Anne güvercin Kar, kaçmaya çalışmaktan yorgun düşmüştü. Kargalar, yuvasına doğru uçmasına izin vermiyorlardı.
Gerçekte Kar, bilinçli bir şekilde yuvasından uzağa doğru uçuyordu. Bu şekilde eşini ve yavrularını kargalardan korumaya çalışıyordu.
Bu sırada gökyüzünde büyük bir kuş sürüsünün kanat sesleri işitildi.
Kargalar dehşet içinde bu ürkütücü sesin geldiği yöne doğru başlarını kaldırdılar. Bir leylek sürüsü gökyüzünün çok yükseklerinden geçmekteydi.

Camgöz, diğer kargalara:
– Boşuna korkmayın! Leylekler bizim için tehlikeli olmazlar. Onlar hiç kimsenin işine karışmazlar! Göç ettikleri yere ulaşmaktan başka bir şeyle ilgilenmezler, dedi.
Kargalar bir an için dikkatlerini leyleklere yöneltmişlerdi. Anne güvercin Kar bu sırada meşe ağacının bir dalına kondu. Yeşil yaprakların arasına gizlendi. Bu sırada bis ses işitti:
– Gel, buraya gizlen.

Seslenen bir sincaptı. Eliyle ağacın gövdesine oymuş olduğu yuvasını gösteriyordu. Kar, yuvaya yöneldi. Ancak bembeyaz olduğu kargalar onu hemen görmüşlerdi. Sürü halinde uçarak ağaca yöneldiler.
Kar hızla kaçarken, sincaba:
– Yuvana gelirsem sen ve yavruların tehlike içinde olursunuz. Gelemem, dedi.
Sincap, Kar için çok üzgündü. Yuvasına girip yavrularının yanına oturdu. Acıklı bir şarkı söylemeye başladı.
Sesi o kadar kederli o kadar içliydi ki, gökyüzünün en üst noktalarında uçan leylekler bile şarkıyı işitmişti.
Leylekler çoğu zaman çevrelerinde olup bitenlerle ilgilenmezlerdi. İlkbaharda sıcak ülkelere göç ederlerdi. Yeni geldikleri yerlerde evlerin çatılarını gözler, kendilerine güzel bir yuva seçerlerdi. Yavrularını güvenle büyütmekten başka bir şey düşünemezlerdi. Sonbahar gelip de havalar soğumaya başladığında leylekler bu kez başka bir sıcak ülkeye göç ediyorlardı.
Leylek sürüsünün önderi, sincabın acıklı şarkısını işitmişti. Eğilip aşağıya doğru baktı. Bir evin damında çırpınan baba güvercin ve yavrularını gördü. Hemen ardından da karga sürüsünün kovaladığı Kar’ı gördü.

Leylek sürüsünün önderi Lili:
– Hedefimiz kargalar, diye bağırdı. Küçük bir güvercini kovalıyorlar. Anlaşılan yavruları tehlikede, dedi. Hemen yardım etmeliyiz.
Diğer leyleklerden biri olan Uzungaga:
– Ama nasıl olur? Günlerdir uçmaktan çok yorulduk. Daha iki günlük yolumuz var. Şimdi kargaları kovalarsak varacağımız yere gidecek gücümüz kalmayacak, dedi.
Lili, Uzungaga’yı azarladı:
– Bencillik hiç de iyi değildir. Gördüğün gibi iki güvercin, yavrularını korumak için ne kadar da zor durumda kalmışlar.

Uzungaga sustu. Lili tüm gücüyle haykırdı:
– Hedefimiz kargalar! Onları kovalayıp bu kenti terk etmelerini sağlayacağız!
Kargalar, zavallı Kar’ı kovalamayı sürdürüyorlardu. Birkaçı da Kar’ın yuvasının bulunduğu çatıya konmuştu. Baba güvercini gaklayarak onu kaçırtmaya çalışıyorlardı.
– Gak gak gak!

Baba güvercin çok çaresizdi. Tam bu sırada gökyüzünden hızla uçmakta olan leylek sürüsünü gördü. Leylekler, gagalarını taklatarak korkunç bir gürültüyle karga sürüsünün üzerine doğru uçuyorlardı. Kar, rahatladı. Leyleklerin kendisine yardım için geldiklerini anlamıştı. Kargalar, hızla yaklaşan leylek sürüsünü görünce çok korktular. Ancak Camgöz korkunç bir hırsa kapılmıştı. Küçük bir güvercini yakalayamamış olmak onu çok kızdırmıştı. Karga sürüsüne:
– Leyleklere doğru uçun. Onları korkutup kaçıracağız. Birlik olup karga sürüsüne saldırmayı onlara ödeteceğim. Haydi kara kargalar, zaman yitirmeyin. Hedefimiz leylek sürüsü,diye haykırdı.

Kargalar, kendilerine doğru hızla yaklaşan sürüye korku dolu gözlerle baktılar. Leylekler kendilerine göre çok iyiydi. Üstelik gagaları çok sivri ve uzundu. Sayıları kargalar göre çok daha fazlaydı.
Alakarga, Camgöz’e:
– Barış içinde olmak varken niçin kavga edelim? Üstelik, kızının oyuncağı olsun diye güvercin yavrularını kaçırmaya çalışman zalimlik, dedi. Ben leyleklerle savaşmayacağım. Sen kötü yüreklisin, dedi.
Camgöz:
– Benimle böyle konuşmaya nasıl cesaret edersin, diye haykırdı.
Bozkarga, söze karıştı:
– Güvercinler bize hiçbir zaman zarar vermedi. Sen kötü amaçların için bizi kullanıyorsun. Artık ben de senin önderliğini kabul etmiyorum, dedi.

Alakarga’yla Bozkarga hızla yuvalarına doğru uçtular. Böylece Camgöz’ün sürüsünden ayrılmış bulunuyorlardı. Bu durumu gören kargaların birçoğu da sürüden ayrı olarak yuvalarına çekildiler.

Yazar: masal-oku.com

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir