Bayat Ekmek

Hanife Teyze adında 75 yaşında yaşlı bir komşumuz vardı. Yaklaşık 8-9 aydır komşulara “Bayat Ekmeğiniz Var mı? Varsa verin kuşlar cama geliyor ıslayıp onlara veriyorum.” diyordu. Bu arada Hanife teyze biraz zayıflamıştı. Kiracıydı. Oturduğu ev rutubetliydi. “Çok ucuza oturuyorum diye rutubetini çekiyordu.” Eşinden dolayı dul maaşı alıyordu. Önceleri güler yüzlüydü ve şakalar yapardı. Ama o neşeli, güler yüzlü, şakacı Hanife Teyze gitmiş yerine suskun, düşünceli bir Hanife Teyze gelmişti..

Bir akşam annem dolma yapmıştı. Bir tabak dolma uzatarak,”Al şu tabağı Hanife Teyzene götür de oda sıcak sıcak yesin.” dedi. Hanife teyzenin zilini çaldım. Yavaş yavaş geldi ve:

-“Kim O” diye seslendi.

-“Ben Zeynep. Hanife Teyze” dedim.

-“Tamam açıyorum kızım” dedi. Kapıyı açtı.

-“Annem dolma yapmıştı. Bir tabakta sana gönderdi.” dedim. Elimden tabağı aldı, yüzüme baktı ve yutkundu.

-“Allah razı olsun. Bende Yemek yiyecektim. Şimdi yerim.” dedi.

-“Hanife teyze annem tabağı istedi.” dedim.  Hanife teyze kapıyı kapatmayı bıraktı ve mutfağa giderek getirdiğimi dolmayı kendi tabağına döktü.  O sırada içeriye doğru baktım.  Oturma odası karanlıktı. Işığını yakmak için içeri doğru girdim ve ışığı açtım. Masanın üstünde bir bardak su ve ıslatılmış ekmekler bir tabağa doğranmıştı. Hemen dışarı çıktım.

Hanife teyze tabağı uzattı.

-“İki cihanda aziz olun evladım” dedi.

-“Sağ ol” dedim…
Eve geldiğimde annem:

-“Ne o ne oldu? Suratından düşen bin parça” dedi.

-“Anne, Hanife teyze tabağa bayat ekmekleri doğranmıştı yiyordu” dedim. -“Olur mu kızım? Baban da emekli, O da eşinden emekli maaşı baban kadar alıyor. Sen yanlış görmüşsündür, kuşlar içindir o. Biz geçiniyorsak ki 3 kişiyiz, O tek başına hayli hayli geçinir.” dedi.

Ertesi akşam anneme ne pişirdiğini sordum, etli kuru fasulye olduğunu öğrendim. İçimi bir kurt kemiriyordu. Akşam yemeğine oturmadan;

-“Anne Hanife teyzeye de bir tabak götüreyim mi?” dedim. Annem;

-“Kuru fasülye birtanem. Götür de, güzel bir şey değil” dedi.

-“Olsun hadi ver götüreyim” dedim. Bir tabak sıcacık kuru fasulyeyi elime aldım. Hanife Teyzenin kapısını çaldım. Hanife teyzenin sesi:

-“Kim o?”

-“Ben Zeynep” dedim.

Kapıyı açtı gülümseyerek, yüzüme baktı.

-“Annem kuru fasulye yolladı bilmem sever misiniz?” dedim.

Hanife Teyze:

-“Nimeti ayırt etmem tabii ki severim. Allah razı olsun”

Ben:

-“Ha unutmadan annem tabağı istiyor.” dedim.

Hanife teyze mutfak yoluna yönelir yönelmez, ben doğru içeri girdim.. Masanın üstünde bir bardak su, ıslak ekmeklerin konduğu yarısı yenmiş tabak ve annemin bir gün önce verdiği dolmadan 2-3 tane vardı. Soracaktım, sormalıydım. İçim içimi kemiriyordu.

Hanife teyze, beni kapıda göremeyince içeriye yanıma geldi.. Sanki ‘Sor’ der gibi yüzüme bakıyordu ve sordum.

-“Bu ıslak ekmekleri sen mi yiyorsun? Hani kuşlara verecektin?” dedim. Buğulu mavi gözlerinden yaşlar süzülmeye başladı. Üzmüş müydüm anlayamadım. Daha 15 yaşındaydım. Ama Hanife teyzeyi ağlatmıştım.

-“Evet ben yiyorum canım kızım.. Benim bir oğlum birde kızım var. Burada değiller. Başka bir şehirde yaşıyorlar. İkisi de çalışıyor. Araba alacaklarmış. Bana kredi çektirdiler. Aldığım para ancak kiraya elektrik ve suya gidiyor. Üç beş kuruş ya kalıyor ya kalmıyor elimde. Ben de ekmek isteyemedim. Kol kırılır yen içinde kalır. Böyle biliriz. 3 yıl böyle idare edeceğim. Kimseye söyleme emi kızım” dedi.

Bu sefer benim gözlerim yaşardı. Tabağı aldım, kapıdan çıkarken arkamdan:

-“Kimseye söyleme güzel kızım” diye bağrıyordu. Eve geldiğimde bağıra bağıra ağlıyordum. Annem şaşırmış;

-“Ne oldu kızım biri bir şey mi söyledi?” dedi. Olanı biteni anneme anlattım, o da çok üzüldü.

-“Böyle vicdansız evlat olmayacağım anneciğim” dedim.

3 yıl boyunca tüm mahalle Hanife teyzeye, kimimiz sabah kahvaltılıkları götürüyor, kimimiz öğlen yemekleri kimimizse akşam yemekleri..
2 ay önce kaybettik.. Hastayken okul çıkışı yanına uğramıştım. Bana;

-” İyi kalpli meleğim sen mi geldin? Şükür borç bitti” dedi.

-“Artık rahat edersin Hanife teyzem” dedim.

-“Evet senin sayende sıkıntısız ekmek düşünmeden 3 yıl geçti. Rabbim seni korusun” dedi.

2 gün sonra vefat etmiş. Çok üzüldüm.

“Allah kimseyi hayırsız evlat eylemesin.(Amin)”

Bayat Ekmek hikayemiz burada bitti bir sonraki hikayemizde görüşmek üzere…

Yazar: masal-oku.com

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir