Abdestsiz Nöbet Tutmayan Asker

Osmanlı sultanlarından İkinci Abdülhamid Han zamanında, Sarayda gece gündüz nöbet tutan has askerleri vardı. Bu nöbetçiler gece nöbet tutarken “Kimdir O”, “Kim Var Orda?” şeklinde bir seslenişleri vardı ki tüm saray bu sesle inlerdi.

Sarayda hiç kimse yoktur ancak onlar sanki birilerini görüyormuş gibi, belli aralıklarla hep bu şekilde seslenirlerdi…
Böyle yaparak hem devamlı uyanık durduklarını ve aynı zamanda vazifelerinin başında olduklarını duyururlarmış. Birde bu askerler saat başı nöbet tutar. bir saat sonra başka bir asker bu görevi devralırmış.
Bir gece Sultan İkinci Abdulhamid han bu askerlerden birinin sesini duyar “Kimdir O”, “Kim Var Orda?” şeklinde. Aradan 1 saat geçen yine ses duyar ancak bu ses 1 saat önceki sesle aynıdır. Normalde askerler 1 saat bu nöbeti tutar.
Bu durum Padişahın dikkatini çeker. Sonra tekrar bu sese dikkat eder evet sese aynı sestir ve bu asker 1 saatten fazladır nöbet tutmaktadır. Nöbetçi asker neden değişmemiştir. Sultan ikinci Abdülhamid Han hemen ilgilileri çağırır ve durumu araştırmalarını söyler. Çünkü Abdülhamid Han’a daha yeni bir suikast düzenlenmiş ve Sultan kıl payı bu suikasttan kurtulmuştur. Acaba yine bir Ermeni oyunumu oynanmaktadır.
Aradan biraz zaman geçer ve nöbeti değişmeyen asker hünkarın huzuruna çıkarılır. Asker heyecanlı ve bu haşmetli sultandan da korkmaktadır. Başını eğereke beklemektedir.
Padişah sorar:
-“Oğlum sen kaç saattir nöbettesin?”
Asker:
-“Bir buçuk saatten fazladır nöbet tutuyorum, Hünkarım.” der.
Padişah:
-“Neden saat başında görevini diğer askere devretmedin.”
Asker:
-“Hünkarım, benden sonraki arkadaş rica etti. bende onun yerinede nöbet tutuyorum.”
Padişah:
-“Neden? Kuralları çiğniyorsunuz”

Asker utançla başını yere eğer. Önce söylemek istemez ancak Padişahın ısrarı üzerine şeyle der:
-“Padişah’ım, benden sonraki nöbetçi arkadaşım ihtilâm (Cünub) olmuş. “Ben bu halde iken Halife-i Müslimîn’in korunmasında vazife alamam. Ne olur, sen benim yerime de nöbet tut, sonra da ben senin yerine tutarım” dedi. Ben de kabûl ettim.”

Askerin bu inceliği karşısında Sultan İkinci Abdülhamid Han çok mutlu olur. Sabah olunca ilk iş olarak gece gusülsüz nöbet tutmayan askeri huzuruna çağırır. Gece yapmış olduğu davranıştan memnuniyet duyduğunu ifade eder.

Yazar: masal-oku.com

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir